भित्रै मरें,वाहीरै मरें,
भित्रवाहीरै मरें
तिमी आउने आश्मा वसें
तर सधैं निराश भएं
त्यसपछी स्म्रितिबाटै तिम्रो वद गर्ने सोंचे
तर तिमी त सधैं मानसपटल भित्रै रह्यौ
मन मस्तिष्कमा सधैं जिवित नै भयौ
तिमी उही, संसार उही,
म पो जीउदो लॉस भएं
भूल्न नसक्दा तिमीलाई
फेरी पनि म निराश भएं
न त टेक्न हांगो न भेटें समाउन
न भूल्न सके तिमीलाई
न यादमा रमाउन
जिउदो लासभै बांच्न गार्हो भो
अब कि त जीउन सिकाऊ
कि त लास नै हुनदेऊ
तिम्रै हातले विष पिलाऊ
0 Comments